Mário Zagallo is in vijftig jaar niet veel veranderd, of het moet
zijn dat hij het merendeel van zijn haar kwijt is en door de ouderdom
nog kleiner lijkt dan hij vroeger al was. Afgezien daarvan
is er nog steeds maar een korte blik voor nodig om in hem
de figuur te herkennen die op de wereldberoemde finalefoto
van 1958 aan de rechterkant van het team op zijn hurken zit.
Een blanke jongen met een donkere kuif, die ontspannen langs
de camera heen kijkt en zijn ene hand losjes over zijn knie heeft
hangen. Om zijn schouders zit het prachtige blauwe shirt van
Brazilië.
‘Dat shirt is één dag voor de finale gekocht in een winkel in het
centrum van Stockholm,’ zegt Mário Zagallo. Hij moet er zelf
een beetje om lachen. ‘Mário Américo, onze veldtrainer, en
Francisco de Assis, de materiaalman, hebben zich toen een ongeluk
genaaid om de emblemen er op tijd op te krijgen.’
Op 26 mei 1958, twee dagen voor de finale tussen Brazilië en
Zweden, werd er door de officials in Stockholm geloot om antwoord
te krijgen op de vraag welk team de eindstrijd in het reserveshirt
diende spelen.
Brazilië verloor.