In de zomer van 2009 kozen de fans van Arsenal het doelpunt
dat Dennis Bergkamp maakte op 2 maart 2002 tegen de arme
voorstopper Dabizas van Newcastle, tot mooiste Arsenalgoal
ooit.
Je kunt er nog zo vaak naar kijken, het blijft gissen naar wat er
precies gebeurt. Vast staat dat Vieira de bal op eigen helft aan
Bergkamp geeft, Bergkamp passt op Pires en begint te rennen.
Voor alle zekerheid steekt hij op volle snelheid zijn rechterarm
omhoog om Pires te laten zien waar hij zich bevindt.
Dan komt de pass van links naar rechts en een aanname met
binnenkant links die de bal achter Bergkamps rug langs laat
spinnen. Intussen is Dabizas al heel erg de kluts kwijt. Hij is,
in de woorden van Van Hanegem, naar de neuroloog gestuurd.
Bergkamp zelf komt uit de rug van de voorstopper om de bal
aan te nemen en hem met rechts in de verre hoek te schuiven,
opnieuw in een richting die niet voor de hand ligt. Bestudeer op
het omslag van Hard gras 71 foto 6 en je ziet een speler die de bal
rechtdoor in de korte hoek gaat schieten. Op foto 7, één tiende
seconde later gemaakt, heeft Dennis zijn lichaam een kwart draai
laten maken om de bal in de verre hoek te plaatsen.
In de hele manoeuvre, overigens uitgevoerd na een sprint van
vijftig meter, gaan misschien wel vier tegendraadse bewegingen
schuil. Dennis Bergkamp vertelt aan David Winner, onze Londens/
Romeinse correspondent, gedetailleerd over zijn meesterstuk.
Ook over zijn belevenissen met Wenger, Cruijff en Van
Gaal overigens.
Toevallig komt een ander klassiek doelpunt, dat van Maradona
tegen Engeland, in maar liefst drie verschillende verhalen in dit
nummer voor. De goal is vierentwintig jaar oud en bewijst tot op
de dag van vandaag dat voetbal van alle teamsporten de meest
individuele is.
