UIT DE KAST
Nog niet zo lang geleden werd je uitgelachen als je voor Feyenoord was. Of getroost. ‘Het wordt wel beter’, zei Henk dan in november, als we rondreden in de Hard gras-bus, ‘het materiaal is goed’. Frans zweeg, die vindt verliezen interessanter dan winnen, denk ik. Herman sms-te soms: ‘Die Fer is best een aardig spelertje’.
Tegen de tijd dat Feyenoord als zestiende eindigde was de Hard gras-toer voorbij. Dan zat je ermee in eenzaamheid.
Sinds een paar maanden is het tij gekeerd. Een journalist van het Ajaxblad, die mij wel eens naar een wedstrijd meenam (niet juichen), treedt naar buiten met een boek over zijn lievelingsclub. Als ik sta af te rekenen in de boekhandel buigt de man achter de kassa zich voorover en zegt: ‘Ik ben óók fan. Wat een fijn seizoen hè?’
De clubliefde is echt, het gaat hier niet om mooi-weer-fans. Ze durven nu, omdat ze niet meer worden bespot en gehoond. Net als de spelers op het veld.
Ik fiets langs de trekvaart. Een auto rijdt tergend langzaam naast me. Er zit een man in. De tijd dat ik door vreemde mannen achterna werd gereden ligt ver achter me. Wat is dit?
Hij draait het raam naar beneden en steekt zijn hoofd erdoor: ‘Het gaat geweldig! Met Feyenoord! Gefeliciteerd!’
Archief
Lezerspostweken!
Van maandag 17 juni tot en met vrijdag 2 augustus zijn de vaste schrijvers met vakantie en nemen de lezers het over op hardgras.nl.
Stuur je stukje op naar redactie@hardgras.nl met als onderwerp lezerspostweken.
