Voetballen op een vliegveld

Kuiphof kwam net als ik uit Voorburg waar we bij dezelfde vereniging hadden gevoetbald, de inmiddels verdwenen club DEVJO. Kuiphof informeerde waar ik precies had gewoond en ik vertelde hem dat ik was opgegroeid aan de rand van het Bezuidenhout, vlak bij de ‘Wondertent’ van VUC, waar Lotsy de legendarische donderspeeches voor het Nederlands elftal had gehouden. “Oh, maar dan woonde je dus ook bij de velden aan de Hoekwaterstraat, waar nu een snelweg loopt”, zei Kuiphof. “Ik zie de vliegtuigen nog voor me.” Ik liet die laatste opmerking passeren, want ik had geen idee waar Kuiphof het over had. Op de uitgestorven velden aan de Hoekwaterstraat oefende ik na school eindeloos penalty’s op doelen zonder netten en ik wist alleen dat er teams van bedrijven hadden gevoetbald. Gisteren schoot Kuiphofs raadselachtige opmerking me weer te binnen. Ik googlede ‘Hoekwaterstraat’ en ‘vliegtuig’ en deed een verbazingwekkende ontdekking: de velden lagen er al ver voor de bouw van onze wijk en werden in de jaren na de oorlog gebruikt als vliegstrip. Prins Bernhard landde er geregeld als hij in de residentie moest zijn. Ik kwam er ook achter dat zich op de velden van mijn jeugd in de jaren dertig een heel stuk Haagse voetbalgeschiedenis heeft afgespeeld. En ik maar denken dat ik ben opgegroeid in een troosteloze jaren vijftig nieuwbouwwijk. Herman Kuiphof heeft mijn jeugdjaren postuum op zijn kop gezet.