Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Het verdriet van Marco

28 november 2013

Honderd jaar eenzaamheid. Zaterdagavond, net na afloop van de wedstrijd tegen PSV, legde Marco van Basten in één shot uit hoe dat moet voelen. Staren in zwarte leegte. Niet zo maar turen in een wazige mist. Niet kijken of de voorzitter misschien opdoemt met een nieuwe spits. Nee, dit was het hogere staren.

Het leek even op Pierre Bokma on stage. De dokter heeft net verteld dat je nog maar twee maanden hebt en dan het publiek laten zien hoe wanhoop eruit ziet. Thuis, op onze nepleren bank, keken we ademloos naar het schouwspel. Wij talentlozen ontvingen de boodschap: dit komt nooit meer goed.
Ik trap er niet in, in de voorstelling van San Marco. Van Basten komt niet zwaarmoedig thuis na onverwacht puntverlies. Zijn vrouw vindt hem diep in de nacht niet terug aan de keukentafel, met een brilletje op zijn neus gebogen over nieuwe looplijnen voor Van Roon en Ziyech.
In de catacomben van het Philips-stadion wordt het verdriet van de late gelijkmaker van Jozefzoon al snel ingeruild voor de schuldbewuste blikken van zijn spelers. De bewondering voor de wijze waarop hij vroeger de Serie A domineerde, levert de juiste zalf voor de trainersziel die bij Oranje en Ajax bekrast raakte.
De trainer Van Basten staart direct na het gelijkspel tegen PSV geplaagd in de verte maar bij thuiskomst gedraagt hij zich als de linksback van een lager amateurteam. Achteloos gooit hij zijn tas in de hoek en opent de koelkast: “Is er nog vla?”

Dit artikel is geschreven door Pieter Abrahams

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , , , , ,

Nog meer blogs van De Gouden Wissel (lezerspost)

Lees alle blogs van De Gouden Wissel (lezerspost) >

De Gouden Wissel (lezerspost)