Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Uit de kast

23 mei 2018

Met Dirk Kuyt heb ik hetzelfde als met Arie Boomsma: ik mag ze niet. De uitdaging is dan om het onderbuikgevoel te beargumenteren. Want: het zijn toch hele aardige, maatschappelijk betrokken jongens? Dirk en Arie, al een leven lang doen ze zichzelf bescheiden voor als ‘maar een middel’ – een glijmiddel, dat wel – om de wereld te verbeteren.
 
Aantonen dat het bij Arie precies andersom is, is niet moeilijk. Als je als veertiger zoveel energie steekt in het onderhouden en te koop lopen met je eigen lijf, energie waar verder niemand van profiteert, ben je een ijdeltuit. Het liefst zou Super Arie alleen maar televisieprogramma’s maken over lilliputters met anorexia, omdat hij er zelf dan extra imposant uitkomt.
 
Bij Dirk Kuyt heb ik nog even getwijfeld. Kuyt ging zo stug door met het geven van sociaal wenselijke, oersaaie antwoorden, zonder ook maar een steekje te laten vallen, dat ik dacht dat hij toch niet palingglad was. Al duurde het verdacht lang tot hij zich genoeg verrijkt had in Turkije om terug te keren, misschien ging het hem toch echt om Feyenoord.
 
Gelukkig is er nu dat boek dat aan alle twijfel een einde maakt. Dirk is zijn hele leven vals bescheiden geweest. Hij is hetzelfde als Cristiano Ronaldo, alleen heeft Dirk het handig geheim gehouden. Wim Kieft kwam met een boek uit de kast als coke verslaafde, Dirk Kuyt onthult in ‘Het geloof in succes’ zijn enorme ego en schijnwerperverslaving. Onbedoeld, wat het alleen maar mooier maakt.
 
Lezerspost van Remco Kock
 
 
Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van De Gouden Wissel (lezerspost)

Lees alle blogs van De Gouden Wissel (lezerspost) >

De Gouden Wissel (lezerspost)