Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Kampioenen

3 juli 2018

We moeten tegen de aanstaande kampioen. Zij ongeslagen, wij staan stijf onderaan. We hebben een tactisch plan gemaakt in de kleedkamer, maar weten dat we er desondanks af zullen gaan met ruime cijfers. Bij zeven tegen zeven geeft het kwaliteitsverschil nog sneller de doorslag dan op het veld. 

De aanstaande kampioen laat er geen gras overgroeien. Binnen vijf minuten staan we 3-0 achter. We zijn niet goed genoeg, en veel te lief. Als hun spits de 4-0 binnen wil tikken, trek ik hem om. De scheids ziet het niet, de spits wordt woest. ‘Onsportief!’ foetert hij. Hij neemt mijn hand met moeite aan. ‘Jullie staan 3-0 voor na nog zes minuten,’ zeg ik. ‘Stel je niet aan.’ De voet gaat bij de aanstaande kampioen hierna niet van het gaspedaal. 7-0 bij rust. Zelf ben ik drie of vier keer neergelegd, neergetrokken. Een kerel is op mijn voet gaan staan, bewust. Goede voetballers doen die dingen bewust. En goede voetballers hebben ze genoeg, maar sympathiek zijn ze niet. Wij ploeteren om eens bij de goal te komen. Wanneer dat een keer dreigt te lukken, wordt mijn teamgenoot neergetrokken. ‘Schwalbe,’ lachen de kampioenen. Als ik me opwind, halen ze hun schouders op: ‘Tactische overtreding. Slim juist.’ 

De kampioenen winnen met 11-0. Wij hebben geen fatsoenlijk schot op doel gelost. Ik schud niemand de hand, geen zin in. Vooruit dan, alleen even de keeper. ‘Geen zak te doen gehad natuurlijk,’ zeg ik tegen hem, en ik forceer een glimlach.

‘Dat ligt meer aan jou dan aan mij toch?’ reageert hij, geen idee welk punt hij daarmee denkt te maken, maar dat ook de keeper op zijn plek is in dit team is me duidelijk.  

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Nog meer blogs van Roman Helinski

Lees alle blogs van Roman Helinski >

Roman Helinski