Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Airmiles

21 november 2011

Het was zondagmiddag drie uur en nog steeds veel te warm om te voetballen. Maar dertig graden of niet, door de bemoeienis van de Fifa beginnen competitiewedstrijden in Jamaica tegenwoordig ook op tijd.

Het plukje thuissupporters – amper terug te vinden in het enorme stadion – voorspelde een nieuwe nederlaag. Village United had immers nog geen enkele van de 12 wedstrijden gewonnen, en Portmore United, van de andere kant van het eiland, stond tweede. Mijn goede voorgevoel werd met hoongelach ontvangen, net als de eerste aanvallen van de thuisclub. Tot halverwege de helft van Portmore werd er goed gevoetbald, maar de eindpass was slecht, de schoten richting het doel onzuiver. “You, rass bloodclaat” – het is beter dat niet te vertalen – ‘you eat too much porridge,’ schreeuwde een vrouw, met een kont zo groot als een gastank, toen de spits de bal huizenhoog over schoot. Na een volgende gemiste kans renden jongens uit frustratie over de tribunes en smeten met t-shirts.

Maar slecht en negatief bleef het niet. In de tweede helft begreep Village dat Portmore een slechte dag had. Een rommelgoal, een wonderschoon doelpunt, en twintig minuten lang de enig aanwezige bal de tribunes inschieten, meer was er niet nodig voor de eerste overwinning van het seizoen.

Op het veld werd ik omgehelsd door de president van Village. ‘You are our talisman,’ zei hij ontroerd, ‘I’m gonna fly you in every home game.’

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga