Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Feyenoordblues

27 september 2017

Afgelopen zaterdag was ik maar wat graag met mijn dochter afgereisd naar Rotterdam-Zuid. Naar het mooiste stadion ter wereld met die goddelijke grasmat, gevangen in verwachtingsvol avondlicht. Opgewonden geroezemoes uit duizend kelen. Met de borst vooruit, hand in hand. PSV-uit was een bedrijfsongevalletje. Dit werd een nulletje of zes. Bijna vergeten elan van de ware kampioen.

Ik zat zaterdagavond niet in de Kuip maar aan de dis met vrienden in de stad waar we ooit studeerden. Gezellig. Goede oude tijden, tot een uur of acht. Daarna gaven een Ajacied en een PSV-er met satanisch genoegen de berichten door die op hun telefoons verschenen. Met zulke vrienden heb je geen vijanden nodig. Tegendoelpunt. Giovanni Korte? Nooit van gehoord. Opbeurende tekst voor een medekameraad: Komt goed man, nog een uur. Rust. Kramer mist een penalty. Stoethaspel. Nog vijf minuten. Goal Enevoldsen. Hè, sinds wanneer is die terug in Nederland? Eindsignaal. Jezus, 0-2 tegen NAC. Waar blijft dat kutbier?

Misschien maar goed dat ik niet in het Feyenoordstadion zat. Misschien ook maar goed dat ik geen dochter heb, en ook geen zoon trouwens. Die repeterende weekendblues, die met de Europese wedstrijden momenteel moeiteloos de volgende zaterdag haalt, wil een mens niet doorgeven aan geliefden. De pijn die Feyenoord heet eindigt met mij, maar voor het zo ver is wordt Feyenoord nog veertig keer kampioen.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga