Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Geluk

9 september 2014

In 1995 leek de opdracht voor Guus Hiddink ook eenvoudig: kwalificeren voor het EK in Engeland in een groep met Malta, Luxemburg, Wit-Rusland, Noorwegen én Tsjechië.

Met Danny Blind als aanvoerder – ja, die van het hoofd en het achterwerk – faalde Oranje tweemaal tegen Tsjechië en verloor het zelfs van het kleine, onervaren voetballand Wit-Rusland. Pure mazzel was het dat diezelfde avond Luxemburg (!) van Tsjechië won. In de thuiswedstrijd tegen de mannen uit Minsk was het fortuin voor Guus mogelijk nog groter. Het was vlak voor tijd nog 0-0 toen Van der Sar knap een vrije trap uit het doel hield. Een minuut later gleed invaller Youri Mulder een lange bal van debutant Orlando Trustfull binnen. Oef. Het al maanden loom en zichtbaar ongeïnspireerd voetballende Oranje leefde nog, zeker toen Tsjechië even later koploper Noorwegen versloeg. De schier oneindige reeks meevallers leverde de bondscoach de bijnaam Guus Geluk op. Winnen van Noorwegen en in de play-offs van Ierland – met Oranje de slechtste nummer 2 – was dan wel weer knap.

Met Guus’ momenten van onverklaarbare voorspoed – soms ook overduidelijk in de vorm van scheidsrechters uit Ecuador en Egypte op het WK van 2002 – is een boek te vullen. Op een telefoontje uit Dagestan na, begint echter dat geluk recentelijk wat op te raken. De fiscus deed moeilijk, met Rusland ging Hiddink niet naar het WK van 2010 en onder zijn leiding miste Turkije het EK van 2012.

Toch is er hoop. In zijn tweede termijn als bondscoach wint Italië dan wel kinderlijk eenvoudig van de nummer drie van het afgelopen WK, maar het welbekende, eeuwenoude spreekwoord leert ons: “een groot team verliest niet twee keer.” Oef. Wat een geluk.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga