Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Hersenschimmen

17 oktober 2014

De vrouw van middelbare leeftijd bracht hem zijn cocktail. Het was een Surinaams drankje met geraspte kokosnoot en citroengras. Ze had ook een scheutje wodka toegevoegd. De dokter meende dat hij beter niet meer kon drinken op zijn leeftijd, maar ach, zo’n bodempje een paar keer per week. Hij vond het zo lekker en het was tenslotte een beetje een feestdag. IJsland-Nederland stond op het punt van beginnen en op hun jacht dat hier in de tropen in een baai lag konden ze de wedstrijd prima ontvangen.
Ze keek naar de tafel vol hapjes, naar de enorme boot waarop ze zaten en naar de megatelevisie waarvoor haar vriend zat te knikkebollen. Ze hadden niet op een dubbeltje hoeven kijken. Het geld was goed geweest in Rusland, Turkije, Zuid-Korea en op al die andere plekken waar hij had gewerkt.
Bij de laatste lange uithaal van het IJslandse volkslied schrok de bejaarde man wakker. ‘Lies,’ riep hij meteen, ‘weet je wel dat ik …’ Ze drukte de linkerwijsvinger tegen haar lippen en met haar rechterhand streelde ze zijn nek. ‘Ssst,’ zei ze, ‘eerst even kijken.’ Ze wist precies wat er kwam, dat verhaal over het WK van 1997 had hij vandaag al drie keer verteld. De eerste keer had ze hem nog verbeterd, hij bedoelde het WK van 1998 en dat doelpunt tegen Argentinië was van Bergkamp niet van Frans Gilhaus, maar daarna had ze gewoon af en toe geknikt.
Toen ze halverwege de eerste helft terugkwam met nieuwe cocktails had Robin van Persie net 3-0 gemaakt. ‘Hoppa, negen punten,’ zei ze tegen niemand in het bijzonder, want haar vriend lag alweer te snurken, ‘het is natuurlijk ook een poule van niks.’

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: ,

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga