Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Het verzet van Cruijff

11 april 2016

Het is even na half drie in de vroege, klamme ochtend in Birma’s oude hoofdstad Mandalay. De Champions League nadert zijn ontknoping en nog slaapdronken ga ik op zoek naar een televisietoestel. Magere mannen slapen in hun riksja’s. In een steeg vechten twee straathonden. Een vrouw duwt een kar met watermeloenen langs de muren van het fort. Vanuit een door tl-lampen verlichte hal klinken kreten van opwinding. Honderden mannen kijken vanaf lage krukjes naar een beeldscherm. De wedstrijd is al begonnen.

Een oudere man wenkt me. Hij jaagt een jongetje van een krukje en gebaart dat ik er moet gaan zitten. Dan schenkt U Htut Win – u, letterlijk ‘oom’, is de respectvolle aanspreekvorm voor mannen – thee in. Hij voelt even aan mijn oranje WK-1974-shirt. Dan spuugt hij betelnootsap in een kruik en toont een rij rode tanden. ‘Cruijff,’ zegt hij dan zachtjes, ‘Johan Cruijff.’ Hij draait zijn rug naar het televisietoestel en vertelt dat hij de beelden van dat WK pas maanden later zag, in een illegaal bioscoopje. De wedstrijden van Nederland keek hij zelfs meermalen. Hij schudt zijn hoofd. Zoiets had hij nog nooit gezien. Vooral Cruijff heeft een onuitwisbare indruk achtergelaten. Hij sluit soms even de ogen en imiteert met zijn handen Cruijffs passeerbewegingen. ‘Als iemand een sliding inzette, tikte hij de bal snel weg en sprong op. Hop,’ zegt U Htut Win terwijl hij even los lijkt te komen van zijn krukje. ‘Cruijff was uniek, ongrijpbaar. Behalve in de finale. Toen wilde hij geraakt worden.’

De oude man staart een tijdje naar de beeldbuis. Hij reageert niet als er gescoord wordt. Hij neemt een slok thee en kijkt me dan strak aan. ‘Het was hier in de jaren na de staatsgreep van 1962 geen vrolijke boel. Armoede, onderdrukking, geen ruimte voor andersdenkenden zoals ik. Dat frivole voetbal van Oranje, met Cruijff en die anderen met die lange haren. Ik zag het als verzet. Het gaf me de moed om door te gaan.’

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga