Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Lucky

22 oktober 2012

De aangeschafte tickets voor El Clásico bleken gelukkig echt en we kwamen op de derde ring van Camp Nou terecht in een vak met seizoenkaarthouders. Tot de 0-1 van Cristiano Ronaldo had het samenzijn in vak 446 veel weg van een Amerikaans feestje waarbij iedereen zijn eigen eten meebrengt. Uit de opgerolde gele en rode posters, waarmee de 97.786 toeschouwers vlak voor de wedstrijd de Catalaanse vlag vormden, kwamen lange baguettes – bocadillos – met ham en ei tevoorschijn, en blikjes bier.

De ongeschoren man met vettig haar voor me dreigde bij het doelpunt een cerveza te gooien naar die Portugese hijo de puta, maar bedacht zich, vloekte hard en nam woest drie slokken. Nog geen tien minuten later, na een intikker van Messi, eindigde het bier uit zijn tweede blikje in mijn haar.

In omgekeerde volgorde herhaalden de taferelen zich bij de tweede goal van Messi en de gelijkmaker van Ronaldo. En toen gebeurde er iets wonderlijks: de man was even stil. Hij smakte niet, hij slurpte niet en hij schold niet. Met open mond – er viel een stukje jamón de bellota uit – keek hij naar Barcelona’s nummer tien die zes Madrilenen omspeelde en de bal bijna achteloos opzij tikte naar een medespeler.

Ik sloeg de man op zijn schouder en noemde hem een bastard. Een lucky bastard. Wat er ook allemaal misging in zijn leven, hij had de ongelofelijke mazzel om de beste voetballer aller tijden elke veertien dagen aan het werk te zien. Hij zweeg nu voor de tweede keer die wedstrijd en knikte toen met zijn hele lijf.

De Catalaan keek de resterende twintig minuten onafgebroken en geconcentreerd naar het veld. Zijn net geopende biertje en de half opgegeten baguette raakte hij niet meer aan. 

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga