Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Op het verkeerde been

16 februari 2012

Jan Jongbloed stond aan de grond genageld, zoals alleen hij dat kon.

Voordat hij voor de vijfde keer de bal uit zijn doel haalde, maakte de doelman van Oranje een wegwerpgebaar naar Jan Poortvliet en Dick Nanninga. In de muur gewoon je zak vasthouden en je niet omdraaien, hoe moeilijk kon het zijn. ‘Kolerelijers,’ mompelde hij ook nog, maar hij had het net zo goed kunnen schreeuwen. In deze heksenketel in Buenos Aires hoorde toch niemand het. Hij keek op de klok. Nog vijf minuten. Pfff, wat een afgang was dit zeg. En terwijl op de eretribune van Estadio Monumental Jorge Videla met een mesje verveeld stukjes vlees onder zijn nagels vandaan peuterde, zag Jongbloed de volgende aanval alweer op zich afkomen. De keeper van Roda JC stond niet ver voor zijn doel, maar toch kreeg die nummer 8 het voor elkaar de bal over hem heen te lobben. 

Even later liep Jongbloed met gebogen hoofd van het veld. Die WK-finale in het Olympiastadion in München was vier jaar geleden een drama, maar deze zou hij ook niet snel vergeten. 6-0! Volledig afgedroogd. En zelf had Oranje slechts één kans gehad, een bal van Rensenbrink op de paal.

Terwijl hij hem een hand gaf, vroeg Jongbloed aan zijn collega-keeper hoe dat ventje eigenlijk heette, die  middenvelder die vier keer had gescoord. ‘Ah, dat is Zico. We noemen hem de Witte Pelé.’ De Braziliaanse doelman was blij dat de bondscoach de spelmaker vandaag de hele wedstrijd had laten spelen.

God, wat ben ik met terugwerkende kracht blij dat die Peruanen chanteerbaar bleken.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga