Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Salonremise

26 juni 2014

Op de dag dat Amerika en Duitsland de poulefase met een gelijkspel zullen afsluiten, gaan mijn gedachten terug naar het WK van 1990.

Mijn broer Peter woonde in Ierland en samen keken we de laatste poulewedstrijd, Ierland-Nederland, bij een bevriende Ierse boerenfamilie in County Wexford, in het zuidoosten van het land. Gestoken in oranje en vol bravoure waren we de eenvoudige woning binnengetrokken. Dat viel niet goed. De boer kon er nog wel om lachen – hij interesseerde zich meer voor whiskey dan voor voetbal – maar zijn drie zoontjes niet. Die zaten in pyjama en met de rossige haartjes keurig gekamd dichtbij het toestel en keken vernietigend over hun schouders naar het Gullit-petje en de andere Oranje-prullaria.

Toen Ruud Gullit al na tien minuten scoorde was er van de manmoedigheid van de ventjes weinig over. De jongste begon hartverscheurend te huilen en de twee anderen volgden onmiddellijk zijn voorbeeld. We konden niet anders dan onze Oranje-spullen in een hoek gooien en vanaf dat moment het team van Jack Charlton naar voren schreeuwen. Door ons gejuich sneuvelden er glazen toen de voetballende lantaarnpaal Niall Quinn het gefrummel van Van Breukelen afstrafte. En wat kon ons het schelen dat Ierland en Nederland de laatste twintig minuten de bal plichtmatig rondspeelden om Egypte een hak te zetten. Sterker nog,  in die drie glunderende koppies voor de televisie ontdekte ik de schoonheid van een salonremise.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga