Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Tijd voor een prijs

6 november 2016

In het Atlasgebergte in Marokko weerkaatst een vloek, een Deense vloek. Het is een koude, mistige ochtend en ik ben onderweg naar de top van de hoogste berg van Noord-Afrika. Vlak voor me is een jongen gestruikeld. Ik help hem overeind en zo goed en zo kwaad als het gaat praten we wat op het smalle en steile pad naar boven. De jongen is fan van FC Kopenhagen. Even later vloekt hij opnieuw. ‘For satan, wat mis ik Nicolai Jørgensen.’

Ik zag Jørgensen de laatste jaren een paar keer spelen in Denemarken en eerlijk gezegd viel hij me niet bijzonder op. De grote, hoekige man die in de spits geregeld naast hem liep wel. Nou ja, liep… Hij slofte over het veld alsof hij zojuist koffie had gezet en op pantoffels op weg was naar de brievenbus om de zaterdagkrant eruit te pakken. Hij had het hele luie weekend nog voor zich en niemand ging hem de pis lauw maken. Af en toe kaatste de man met het sluike halflange haar een bal of verplaatste hij met een achteloze trap het spel naar daar waar meer ruimte lag. Ook aan de bal beschikte hij over veel meer tijd dan de spelers om hem heen. Dit moest een veteraan zijn, een goede voetballer die in de schemer van zijn carrière nog wat geld in de Deense hoofdstad kwam ophalen.

Niets was minder waar. Federico Santander was een Paraguayaan van pas 23 jaar, en als het echt nodig was versnelde hij. Ik zag hem ook een bal achteloos in de kruising vegen. Hij sjokte daarna terug naar zijn eigen helft. Heerlijk. Ik sloot hem onmiddellijk in mijn hart en dat zou Het Legioen ongetwijfeld ook doen.

Feyenoord kocht Jørgensen en niet Santander, en dat is misschien maar goed ook. De club komt om in de culthelden – John Guidetti hoort daar overigens niet bij. Het is tijd voor een paar prijzen.  

 

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Wiep Idzenga

Lees alle blogs van Wiep Idzenga >

Wiep Idzenga