Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Opa Guus

5 september 2014

Het is twee uur voor de wedstrijd. Guus Hiddink verschijnt in beeld. Mijn dochter van drie wijst naar het scherm. ‘Opa,’ zegt ze. Veel jongens van Oranje zullen vast hetzelfde zien en denken.
‘Mia heeft gelijk,’ tettert Primo de pizzabakker eroverheen. Voor zover ik weet is Primo de enige die zich echt verheugt op ITA-NED. ‘Het verschil zit hem vanavond in de coaching,’ betoogt hij. ‘Conte wint wedstrijden, Guus niet meer, Zeek. Vroeger misschien. Maar misschien ook niet.’ Hij geeft ons een mandje brood, wat olijfolie en iets te drinken voor tijdens het wachten op onze meeneem-pizza’s. ‘98 was capolavoro. Certo. Maar PSV regelde de spelers. Ik bedoel: Breuk, Koeman, Nielsen, Lerby, Kieft. Keihard jongens. En Korea. Allora.’ Paolo zucht, en bedient tussendoor een tafel. ‘Korea,’ vervolgt hij leunend op de bar. ‘Korea mocht van de FIFA winnen van Italia en ook van Spagna, maar niet van Duitsland. Bekend verhaal inmiddels. Australië was behoorlijk werk, maar Rusland, dat weet jij, speelde onder hem één goede wedstrijd. Toegegeven, de man is handig. Of nee, was. Hij was handig. Maar nu.’  Primo verheft zijn stem, versnelt zijn gebaren. Mia is een en al oog en oor voor zijn gloedvol optreden. ‘Hiddink nu is: ‘fare qualcosa’. ‘Iets doen’ letterlijk, maar betekent juist: niets doen. Capisce? Iets doen, maar eigenlijk niets doen. Bondscoach? Rondhangen, zul je bedoelen. Geen reet doen!’
‘Geen reet doen,’ zegt Mia hem na. ‘Geen reet hè papa.’                                          
‘Giusto, Mia. Jij begrijpt. Opa Guus. Zeek, je zult zien vanavond. Wij beginnen opnieuw, en jullie zijn terug bij af. Ik bedoel: 4-3-3! Kuyt rechtsbuiten! Kom op, man!’

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Zeger van Herwaarden

Lees alle blogs van Zeger van Herwaarden >

Zeger van Herwaarden