Hard gras

http://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

De invalbeurt van zijn leven

4 januari 2014

Eén recht heeft een supporter niet. Meespelen. Hij heet Steve Davies. Zijn grote liefde heet West Ham. Hij reist zijn club overal achterna. Davies scheldt op een zomeravond op West Ham-spits Lee Chapman… 

Fragment

Harry Redknapp kwam uit de kleedkamers tevoorschijn en groette Chunk, Bazza, Steve en Steve’s vrouw die dicht bij het hek zaten tussen de meegereisde West Ham-supporters. ‘Zo is Harry gewoon, hij praat met de mensen,’ zegt Steve. ‘Hij zei gedag en nog een paar woorden. En de fans zeiden ook een paar vriendelijke dingen. Harry is altijd gewoon gebleven.’ De eerste helft begon net als alle honderden wedstrijden die Steve ooit van zijn club gezien had en waarvoor hij duizenden kilometers als trouwe fan van West Ham had afgelegd. ‘Lee Chapman stond bij ons in de spits, op de rand van het strafschopgebied, hij ging de lucht in voor een duel met een klein kereltje van Oxford,’ herinnert Steve zich. ‘Lee kwam hoog boven hem uit, maar hij viel wel op zijn kont!’ Steve werd kwaad. ‘Kom op, Chapman, eikel, je kan er niks van!’, schreeuwde hij tegen de aanvaller. ‘Sta op!’‘Als je je ploeg ziet spelen en iemand doet zoiets achterlijks, dan laat je je wel even een paar minuten horen,’ legt Steve uit. ‘Even later raakte Chapman de bal weer kwijt, hij werd getackled en kreeg een wond op zijn scheenbeen. Hij lag weer op de grond en ik riep ‘Kom op! Opstaan, eikel!’ Chapham had het zwaar te verduren van de verdedigers van Oxford.’ Hij werd steeds weer gepakt en daarom kreeg-ie van mij op zijn kloten,’ zegt Steve.

Harry Redknapp vindt het ook een mooi verhaal, hij vertelt het graag. De laatste keer dat hij het vertelde was vorig jaar Kerst op de tv-show ‘A League of Their Own’. ’Er zit een vent naast de dug-out,’ zegt Harry tegen de interviewer, ’met allemaal West Ham-tatoeages op zijn armen en in zijn nek en ook oorbellen… na een minuut of wat had hij het ook op mij voorzien.’ Tegen mij vertelt Harry het verhaal opnieuw, hij gaat op zijn praatstoel zitten en steekt van wal. Het is zijn derde exclusieve interview sinds hij de nieuwe manager is van QPR. ‘We krijgen toch niet steeds die Lee Chapman in de spits, hè, als die speelt kom ik niet meer elke week,’ zegt Harry in zijn Steve imitatie stem. ‘Voor de rust heb ik al vijf wissels ingezet en we hadden er nog nauwelijks elf over – ik kwam spelers tekort. Toen kregen we weer een blessure dus ik zeg tegen die kerel naast de dug-out.
‘Ben je net zo goed met je voeten als met je mond?’

Lees het volledige artikel, geschreven door Jeff Maysh, in Hard gras 93.

Tags voor dit artikel: ,

Uit het blad

Nog meer berichten uit deze rubriek.

Lees alle berichten >