Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Dood van een teckel

24 oktober 2013

De trainer van de C6 had een teckel. Buddy. Die ging mee naar elke wedstrijd. Hij rende langs de zijlijn als een onvermoeibare back. Kefte tegen grensrechters en voetbalvaders. De spelers dachten dat de commando’s voor Buddy tactische aanwijzingen waren.

‘Lig! Ga liggen!’, riep de trainer tegen Buddy, en Matt liet zich opzichtig vallen. Hij kreeg geel voor een schwalbe.
‘Niet doen!’ riep de trainer tegen Buddy, ‘afblijven!’, en de verdediging liet weer eens een voorzet lopen.
Buddy kostte ze soms punten. Maar hij gaf nog veel meer terug. Geloof, enthousiasme, teamspirit. Tot aan zijn laatste wedstrijd.
Matt’s gehandicapte broer was komen kijken. Rico. De jongens hadden Rico’s elektrische rolstoel opgevoerd. Hij vond het prachtig. Lachte, klapte, scheurde langs de zijlijn. Buddy achter hem aan.
Met nog vijf minuten op de klok stond het 4-4. Vrije trap voor de C6, rand zestien. De bal lag klaar, het muurtje stond. Iedereen was stil, zelfs Buddy. Hij lag een paar meter voor Rico’s opgevoerde rolstoel, rustig, vredig, vol vertrouwen.
Toen stootte Rico tegen de joystick van zijn rolstoel. Je kon het geen rijden meer noemen – de rolstoel schóót vooruit. Over het hele veld was het te horen. Het abrupte kefje, en dat andere geluid. Als van een walnoot die gekraakt wordt.
De C6 speelde de rest van het seizoen met rouwbanden.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: ,

Nog meer blogs van Dries Muus

Lees alle blogs van Dries Muus >

Dries Muus