Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Doping

20 maart 2012

We zaten in de woonkamer, ergens in de tweede helft, toen de paddo’s begonnen te werken. Het stond 1-0, goal van Fernando Torres. Het was geen geweldige finale. Totdat de kleuren in elkaar overliepen.

Opeens beseften we: de Duitsers hadden hilarische namen. Mertesacker. Schweinsteiger. Hitzlsperger. We lachten, urenlang, leek het. De klok op het scherm gaf aan dat er anderhalve minuut verstreken was.
Ik trok een zak wokkels open. Schitterend, ontroerend geluid.
‘We moeten ons concentreren’, zei A.
‘Oké. Focus.’
Het was een lastige keuze. Aan de ene kant had je de finale van het EK, twee sterke teams, de beste voetballers ter wereld. Aan de andere kant had ik een fascinerende zak wokkels.
Ik begon een gesprek met de lamp.

Zes uur en twintig nabeschouwingen later leek alles weer normaal. Leek. Op de fiets naar huis raakte ik in paniek. Ik had geen licht. En er was een nog groter probleem: als ik een boete kreeg, moest ik mijn naam opgeven.
Hoe heette ik ook alweer?
Mertesacker.
Per Mertesacker.
Nee. Het was iets anders.
Dries Muus, dat was het. Als ze je aanhouden, zeg je, heel normaal: ik heet Dries Muus.
Tot aan mijn deur prevelde ik het voor me uit, als een gebed. Heel normaal.
Drie nachten op rij droomde ik van Jack van Gelder.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Dries Muus

Lees alle blogs van Dries Muus >

Dries Muus