Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Een Galiciër in Londen

30 augustus 2016

Vanuit sommige hoeken in het stadion, als je een beetje op je tenen staat, kan je de zee zien. Je ruikt de zee overal. In het stadion is bijna niets echt schoon of nieuw, niks blinkt, het heeft iets van een grote kleedkamer, waaruit de spelers net vertrokken zijn, het geklik van noppen op beton echoot nog in de hallen.
In de rust kun je er chips, frisdrank en bier kopen, het koopwaar staat in kratten en dozen op de grond. De toonbank is een plank ter grootte van een deur, die steunt op lege bierkratten. Er is geen kassa en geen pin. Een oude, mompelende man en een jonge, snel pratende vrouw leggen de briefjes en de munten in de vakjes van een geldkistje.
Het stadion is het Riazor, in A Coruña. Er kunnen ruim dertigduizend mensen in. Het ligt in een lelijke woonwijk, in een verweerde havenstad in een prachtige omgeving, waar de Atlantische Oceaan onafgebroken tegen de kliffen beukt. In een groen, bedisteld veld vlakbij de kliffen, waar in de jaren dertig republikeinen werden gefusilleerd, staat een vredesmonument met een gedicht van García Lorca erop. De dichter schreeuwt in de wind, en gebiedt de lezers om hem achter te laten in het veld – huilend.
Lucas Pérez Martínez laat deze omgeving, zijn geboortegrond, achter zich. Van Noord-Spanje naar Noord-Londen, voor twintig miljoen euro. Het is de vraag of dat genoeg is.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Dries Muus

Lees alle blogs van Dries Muus >

Dries Muus