Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Euforie

23 mei 2017

Zoals je zelf, tijdens de taaie dagen die vooral bestaan uit eindeloze verplichtingen, amper vóelt dat je leeft, zo leven ook de meeste wedstrijden maar half.

Je kijkt er half geboeid naar, je zult af en toe wat roepen, misschien een paar keer juichen – meer voor de vorm, of als een reflex, dan uit echte opwinding. De wedstrijd is óók een verplichting – hoogstens een net iets andere, net iets smaakvollere dan de doordeweekse. Een matig stukje vlees, in plaats van oergezonde, verstandige groente.

Je weet dat er betere slagers zijn, maar die zitten verder weg, en je bent hier nu eenmaal vaste klant. Echt mals, echt sappig is het vlees niet. Zogauw het op is, ben je het vergeten. Je keek er half naar uit, en je kijkt er liever helemaal niet meer op terug. En toch, gedurende een week vol groenten en verplichtingen, voel je weer die lauwe trek opkomen.

Deze dagen voelen we het weer: het verschil tussen de gebruikelijke indutwedstrijd, en de wedstrijd waar het leven en de smaak van afspatten. De wedstrijd waar je dagenlang naar hongert, nachtenlang van wakker ligt, de wedstrijd die je vult met leven en je glorieus bewust maakt van elke seconde. Een gevoel dat je vooral kent van verliefdheden en van vakanties in grotere, bruisendere steden: hier en nu gebeurt het, buiten mij en in mij. Zo is het bedoeld.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Dries Muus

Lees alle blogs van Dries Muus >

Dries Muus