Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Eddie Magill

3 april 2019

De bio’s in Hard Gras zijn een verrassend toetje na een voedzame maaltijd. Het wordt milder, maar soms is het een gehaktmolen. Ben er zes keer doorheen gegaan en je leert veel over jezelf enzo.
Bij de bio van Cian O’Mahoney in Hard Gras van april hap ik even naar adem. “Cian schreef over voetballen in het Ierse magazine Magill.” Het zal toch niet waar zijn, is er een Iers voetbaltijdschrift genoemd naar Edward James Magill, known as Eddie or Ted as well as Jimmy volgens Wikipedia? De nooit scorende, maar gelauwerde Noord-Ierse international, die speelde bij Portadown, van 1959 tot 1965 bij Arsenal en zijn spelersloopbaan afbouwde bij Brighton & Hove Albion? De man die mij eens de oren uitkwam?
Bij Het Grote Adviesbedrijf hadden we een opdracht van De Grote Fabriek in Denemarken. Er moest een deel naar Slovenië. Mijn Deense collega Peter was projectleider.
Hij had twee hebbelijkheden. Ten eerste sliep hij nooit in een vreemd bed. Dat loste hij op door ’s nachts geregeld op en neer te rijden tussen het Deense Sønderborg en het Sloveense Ljubljana of door ter plaatse het nachtleven onveilig te maken (neem dat letterlijk). In Sønderborg gaat de kroeg op een gegeven moment tenminste dicht, Ljubljana heeft een indrukwekkend nachtleven. We hebben geleden.
Het tweede punt, hij nam zijn telefoon aan, startte zijn laptop op, liep kantoor, fabriek of vliegtuig in of uit, ten allen tijde snoeihard zingend Hello, hello, we are the Arsenal Boys.
Eddie Magill vervolgde zijn voetballoopbaan als trainer in Denemarken, trouwde en daar was zijn zoon: Peter. 
Magill bestaat niet meer en ging niet alleen over voetbal, maar over alles.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Nog meer blogs van Erwin van de Pol

Lees alle blogs van Erwin van de Pol >

Erwin van de Pol