Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Een Faas Wilkes moment met Cruijff

12 november 2015

Zoals de meeste voetballiefhebbers van mijn generatie vind ik het volkomen normaal dat ik Johan Cruijff vele malen heb zien spelen. Maar ik heb ‘m ook een keer in het wild gezien, zonder bal in de buurt, mijn ‘Faas Wilkes moment’.
Ik liep met mijn schoonmoeder een keer door Rotterdam waar zij woonde en zij zag Wilkes (overigens Cruijff’s idool uit zijn jeugd). Hoewel ze elkaar niet kenden en mijn schoonmoeder voetballers niet haar stand vond, knikten ze elkaar toe. Want Wilkes wist dat ze hem als generatiegenoot herkende en zij wist nog wie hij was.
Op een gegeven moment (een eeuwenoude uitdrukking uit het Spaans die wij op een gegeven moment hebben overgenomen), liep ik dertig jaar geleden uit de Universiteitsbibliotheek van Amsterdam het Koningsplein op.
Daar was hij, op de trambaan. Niemand loopt daar, maar hij zag ‘t. In de spits, met Danny op de 10 vlak achter hem. Hij hield haar hand vast, maar waarschijnlijk was het andersom. Dat weet je nooit. De 1 en 2 in de opstelling, trams, maar het hadden net zo goed backs kunnen zijn, kwamen met sneltreinvaart uit tegenovergestelde richting bijna tot aan de middellijn. De 5 dekte hun positie op het Spui. Johan stormde naar voren, met zijn vrije hand waar Danny niet aan zat, wijzend en natuurlijk pratend tegen iedereen om hem heen. Maar er was niemand, behalve Danny op de 10 en de angstig aanstormende 1 en 2. Tot hij mij zag op een onnatuurlijke positie op doel, zeg de stoep en wij een fractie van een seconde een onvergetelijk oogcontact hadden.
Hij had het overleefd.
Geef me nog één Faas Wilkes moment met Johan, maar pas over 10, 15 liefst 20 jaar.  

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Erwin van de Pol

Lees alle blogs van Erwin van de Pol >

Erwin van de Pol