Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Platini (2)

24 mei 2016

Voor de Champions League-finale van zaterdagavond gaan we nog even terug naar de laatste tussen Juventus en Barcelona in Berlijn. Niemand had het in de gaten, maar daar ging het voor het eerst mis met Michel Platini.
Na het normale labeur met de medailles krijgt Michel het op zijn heupen. Hij klampt als Obelix die een menhir vasthoudt de Champions League beker met twee handen tegen zich aan. Hij gaat op weg van het medaillegedoe naar een podium om daar de clubtrofee die alle andere clubtrofeeën overbodig maakt uit te reiken. Maar onderweg naar dat podium staan juichende spelers in de weg. Hij kan er niet door. Erger nog, ze zien hem niet staan. Michel overkomt in zijn waardensysteem een grote vernedering. Dit is het ergste wat een Franse Chef kan overkomen.
Sta je met je beker. Waardoor hij ook kleiner lijkt dan zijn 1 meter 77, nog zoiets. Driftig met één handje wapperend, de kin à la Mussolini schuin omhoog en de moeder aller clubtrofeeën op zijn buik houdend met de andere hand, maant Michel schreeuwend en gesticulerend iedereen om weg te gaan. Louis de Funès had het niet beter kunnen doen.
“Uit de weg lul, ik kom hier aan met die stomme beker die je gewonnen hebt, het kan me totaal niet schelen, maar loop me in ieder geval niet in de weg, want ik ben hier nu Le Grand Chef des Coupes en nog veel meer”.
Michel Platini was als bestuurder een fijne technocraat, het tegenovergestelde van wat hij als creatieve voetballer was. En nog corrupt ook, geknipt voor de functie dus. De man die op het veld de grote lijnen uitzette en het met een geweldige vrije trap af kon maken, nu gedwarsboomd op alle podia.  

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Erwin van de Pol

Lees alle blogs van Erwin van de Pol >

Erwin van de Pol