Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Platini

10 mei 2016

Nooit meer na een finale: Michel Platini de medaille-uitreiker. Kijkgenot in telkens drie kleine, Franse bewegingen. Rond de dertig keer eerst de geveinsde emotie, dan de routine van de machinebureaucratie en tot slot de nonchalance van de macht.
Eerst de begroeting van de Koning, zo heet hij in Frankrijk, met de verliezer. Altijd een valse hoofdknik naar links, soms een troostende Judaskus voor zomaar een speler en een de facto omhelzing voor beroemde mannen als Pirlo en natuurlijk ook voor de Fransmannen in willekeurig welk elftal. Bij de winnaar herhaald met een kleiner hoofdknikje kort naar rechts. Soms een enkel tikje met de vlakke hand op het hoofd bij zowel de verliezers als de winnaars, dat zich dan uit een soort balorigheid twee, drie spelers daarna herhaalt, maar gelukkig ook weer ophoudt als Michel bij zinnen komt. Je kunt niet iedereen op zijn hoofd blijven tikken.
Dan de middenbeweging, in een autofabriek kunnen ze er nog een puntje aan zuigen. Ergens links staat onzichtbaar de meest onbekende functionaris van de internationale voetbalwereld, een UEFA-lakei die de Koning onfeilbaar en tot op de seconde nauwkeurig een lintje aanreikt. Hij doet dat fantastisch (maar hij is natuurlijke wel corrupt).
Dan het derde, beslissende moment, de bevrijdende apotheose. Platini gooit het lint welgemikt en vrijwel altijd raak, soms blijft het lint aan een oor hangen, over het bezwete hoofd van verliezer of winnaar. Het mooiste is, hij ziet in het moment van die beweging de betreffende speler al niet meer staan. De aandacht is dan uitsluitend en alleen voor het volgende slachtoffer een halve meter verderop. Winnaar of verliezer, hij moet met die medaille zo snel mogelijk van de lopende band af.
“Loop door lul, je interesseert me niet. Ik trek je nu toch de trap af naar beneden met mijn voor al die honderden miljoenen mensen onzichtbare rechterhand? 

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Erwin van de Pol

Lees alle blogs van Erwin van de Pol >

Erwin van de Pol