Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Een moreel leider

26 januari 2016

Een beetje voetbalclub heeft een eigen museum. In die musea staan oude schoenen in een vitrine, er hangt een shirt achter glas en je kunt er op de foto met een replica van een lang geleden gewonnen beker.
Een tijdje geleden was er in het museum van Internazionale een tentoonstelling die helemaal gewijd was aan Armando Picchi. Ik googelen. Foto’s van een man met een neus als een halve geodriehoek en een bleke huid die strak over de ver uitstekende jukbeenderen gespannen was.
Armando Picchi bleek, ver voor mijn geboorte, aanvoerder te zijn geweest van Internazionale. Het grote Inter, het team dat drie keer landskampioen werd, twee Europacups won en ook nog een wereldbeker. Herrera als trainer. Catenaccio.
In een filmpje op Youtube noemde de voice-over hem de ‘tactische en morele leider’.
Wat dat betekende, begreep ik niet. Niet direct.
Picchi’s loopbaan eindigde op 6 april 1968, in Sofia, tijdens zijn twaalfde interland. Hij brak zijn bekken, werd trainer en stierf jong, aan kanker.
Na zijn overlijden openden Picchi’s familieleden een la in z’n bureau, dat met studieboeken was bezaaid – wanneer hij vrij was, leerde de captain talen. Niet omdat hij dat leuk vond, maar omdat zijn dagen vergeven van vrije tijd en die tijd diende goed besteed te worden.
Er lagen brieven in de la. Brieven van werklozen, daklozen, gevangenen en ouders van kinderen in nood. Mensen die hij had geholpen, met geld, raad, contacten. Onder de stapel brieven lag een dagboekje. Op een van de laatste pagina’s stond, in een net wat grotere letter dan de rest van de tekst: ‘Doe wat je kunt.’

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Frank Heinen

Lees alle blogs van Frank Heinen >

Frank Heinen