Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Ibi

2 april 2013

Ik fietste door de stad en was van plan dat te blijven doen tot het lente werd. Bij mijn veertiende ronde passeerde ik een café waar ik nooit kom, maar waar ik wel vaak naar binnen kijk om mezelf eraan te herinneren waarom ik er nooit kom. Dat café noemt zichzelf een brasserie. Maar het is een café.

Voor het raam van het café, in een soort veredelde etalage, zaten twee jongens. Ze dronken koffie. De linkse kende ik niet. De rechtse was Ibrahim Afellay.

In de afgelopen jaren heb ik regelmatig voetballers ontmoet. Ze doen me altijd denken aan mijn vrienden van vroeger, wat kan kloppen, omdat dat ook allemaal voetballers waren. Een bepaald soort jongens dat zich het liefst omringt met datzelfde soort jongens. Jongens met een auto en alleemaal een soort permanente nervositeit in de stem. Jongens die nu mijn vrienden niet meer zijn. Toch blijft mijn opwinding onverminderd groot als ik een heuse voetballer tegenkom. Toen ik ooit Ferdi Vierklau in Utrecht op straat zag lopen, was ik twee dagen in de war. De dag dat ik Ronald de Boer met drie tasjes aan iedere hand over een Amsterdamse gracht zag scharrelen, behoort tot de meer gelukkige in mijn recente leven. En het moment dat Johan Cruijff aan de overkant van de Van Baerlestraat liep en een van mijn voetbalvrienden naar hem riep, waarna Cruijff zijn hand opstak, wordt in gelukzaligheid vermoedelijk nooit meer overtroffen.

Al deed Ibrahim Afellay vorige week een verdienstelijke poging.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Frank Heinen

Lees alle blogs van Frank Heinen >

Frank Heinen