Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Kampioen

28 april 2011

Het is het seizoen 94/95. Ajax 1 en BFC E5 zijn in hun respectieve competities onaantastbaar en bovendien een genot voor de liefhebber.

Mijn vader volgt de E5 op de voet. Af en toe schrijft hij een wedstrijdverslag voor het clubblad. Die verslagjes plak ik in mijn voetbalschrift, waarin ik iedere week, na de wedstrijd, alle statistieken noteer.  Opstellingen, wissels, doelpunten, assists, tussentijdse topscorerslijst. Voor eigen doelpunten trek ik een doelpunt af. Eén teamgenoot staat al op -3.

Met hulp van mijn moeder bereken ik mijn doelpuntengemiddelde. Dat cijfer noteer ik in rode inkt rechtsboven aan de pagina. Boodschap in geheimschrift.

In de verslagen van mijn vader wordt iedere speler tenminste één keer genoemd. Dat is zijn gouden regel. Soms kost dat moeite. Onze voorstopper ligt meestal grote delen van de wedstrijd op zijn buik in het gras. Daar zoekt hij madeliefjes. Eén keer vergeet hij zijn voetbalschoenen en speelt hij op kaplaarzen.

Mijn vader noemt hem in de meeste van zijn verslagen ‘het onmisbare slot op de deur van de defensie’.

Het leven vernauwt zich tot de zaterdagochtend. Schoolweken denderen in een nevel van desinteresse voorbij. Op vrije middagen werk ik mijn schriftje bij.

In april zijn we definitief niet meer in te halen door de naaste concurrentie ‘s Graveland E2 en EMM E4. We poetsen de Zebra’s E3 met 8-1 van het veld.

Er is patat en gebak. Er zijn medailles. Ons doelgemiddelde ligt ruim boven dat van Ajax.

Als we thuiskomen, ben ik misselijk. Toch werk ik eerst mijn schrift bij. Achter de uitslag noteer ik een nauwelijks zichtbaar sterretje. Onderaan, in de kleinste letters die ik in huis heb, schrijf ik: Kampioen.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Frank Heinen

Lees alle blogs van Frank Heinen >

Frank Heinen