Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Louis

1 oktober 2012

Ik ben op een feestje. Er zijn een paar mensen die ik ken en een heleboel mensen die ik niet ken. Ik sta alleen. Nou ja, alleen… Ik sta met een bierflesje dat ik krampachtig met twee handen vasthoud, zodat het bier langzaam warm wordt.

De paar mensen die ik ken, doen net alsof ze mij niet kennen. Ze worden stuk voor stuk omringd door mensen die ik niet ken.

Dan word ik plotseling op mijn schouder getikt. Dat gebeurt wel vaker, dat je plotseling op je schouder wordt getikt, je ziet dat soort momenten meestal niet aankomen.

Ik draai me om en kijk in de priemende ogen van Louis van Gaal.

‘Hoi,’ zegt Louis.

Zwijgend knik hem toe.

‘Ik ben Louis van Gaal,’ zegt Louis van Gaal. ‘Bondscoach. Toptrainer. Champions League gewonnen. Kennen wij elkaar?’

Ik schud mijn hoofd en verwijder zijn hand, die op mijn rug gedwarreld is.

‘Dat dacht ik al,’ antwoordt Louis en hij noteert iets in het schrijfblok dat hij voor noodgevallen aan zijn riem gegespt heeft. ‘Ik ken hier niemand.’

‘Ik ook niet,’ zeg ik. ‘Hoe is het met uw heup?’

‘Gaat.’

Daar weet ik niets meer op terug te zeggen. We staan een tijdje zwijgend naast elkaar, beiden verzonken in voor de ander onvoorstelbare gedachten.

Wanneer ik later die avond vertrek, eenzaam en beneveld, en nog een laatste blik op het feestje werp, zie ik hoe Louis in een hoek van de kamer nog één keer zijn beroemde karatetrap voordoet aan het mooiste meisje van het feest.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Frank Heinen

Lees alle blogs van Frank Heinen >

Frank Heinen