Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Pleintjesvoetbal

1 november 2011

Iedere dag voetbalden we op het pleintje waar geen auto’s mochten rijden, maar wel parkeren. We, dat waren ik en mijn buurjongen. We woonden op dat pleintje.

Hij zat op voetbal, ik nog niet.

Dat verschil zag je nauwelijks.

We mochten niet langer de garages als doelen gebruiken. Dat dreunde te veel, volgens de oude mevrouw die ernaast woonde. Ook de blinde muur naast het plantsoentje met de rozenbottelstruiken, was verboden. We schoten te hard, zei de meneer van wie de muur was. Het cement viel ervan uit de voegen. Dat was meneer Coster, hij was zelf nog keeper geweest bij DOS, lang geleden. Alle kinderen noemden hem opa. Wij ook.

Tennissen mocht wel, zei opa Coster, maar dat wilden we niet.

Uiteindelijk trapten we tegen de achterkant van een schuurtje, waar door de gemeente twee betonnen paaltjes als doelpalen vóór waren geplaatst. De meneer van wie het schuurtje was, hield ons in de gaten van achter het gordijn. Zodra de bal naast ging en zijn tuinpad op rolde, stoof hij naar buiten.

Hij riep dat wij niet opgevoed waren, en dat we niet deugden. En dat we heel goed wisten dat we daar niet mochten spelen.

Dat laatste was juist.

Ik woon al vijftien jaar niet meer op het pleintje. Laatst fietste ik er weer overheen. De paaltjes stonden er nog, maar er voetbalde niemand meer. En de meneer van het schuurtje is al lang dood.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Frank Heinen

Lees alle blogs van Frank Heinen >

Frank Heinen