Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

De verlosser

17 november 2015

De Verlosser werd oud en hij werd ziek en hij had zich al een eeuwigheid geleden teruggetrokken op de berg Sitges, in afwachting van het onvermijdelijke weerzien met zijn vader, die zo jong aan het leven gestorven was in een dorp van beton. Maar meer nog dan zijn tanende corpus was de Verlosser geest, en zijn alziend oog was nog altijd gericht op een klein eiland in de verte, dat ooit een machtig land was geweest dankzij het evangelie dat de Verlosser had gepredikt. Samen met zijn apostelen had hij vreeswekkende krijgsheren op de knieën gedwongen, waarna de verslagenen vol bewondering over het nieuwe evangelie hadden gesproken, zelfs wanneer dit evangelie nauwelijks meer leek dan een ondoorgrondelijk, mystiek licht.
Inmiddels waren de verdedigingswerken van het eiland afgebrokkeld en in zee verdwenen, en de krijgsheren die ooit gesidderd hadden, schuddebuikten wanneer de naam van het eiland viel. Dat had de Verlosser vanaf de berg Sitges gezien. Zelfs huurlingen wilden de legers van het eiland niet meer komen versterken; niet vanwege de dukaten – daarvan waren er nog genoeg – maar omdat er andere landen waren waar meer glorie langs de paden lag. De Verlosser had apostelen van weleer naar het eiland gezonden, maar die apostelen waren Judas gebleken, opgezwollen en uit hun kleren geknapt op met fluweel beklede stoelen, in een Colosseum waar nooit licht scheen. Onder valse aanroeping van des Verlossers naam hadden ze diens spirituele erflating verkwanseld, ten gunste van de inblazingen van cynische kooplui zonder idee van strijd of bloed.
Maar de Verlosser had een zoon, en die zoon kwam uit een vissersdorp, niet ver van het eiland. Niemand begreep de Verlosser beter dan die zoon, die slimme ogen had, en een onbuigzame kaaklijn. Als de huurlingen niet meer wilden komen, dan kon het eiland enkel nog gered worden door uit eigen kinderen nieuwe krijgers te kweken. En dus trok de zoon naar het eiland, waar hij de kinderen bijeenriep en vertelde over de Verlosser en zijn evangelie. Vertel meer, zeiden de kinderen, en hun getal groeide, zo ook hun kunde. De apostelen hadden de zoon met een valse glimlach verwelkomd, nog altijd bang openlijk tegen de Verlosser in te gaan. Maar in de nachtelijke uren smeedden ze een complot om de zoon te verdrinken in het water van de haven. Wat geschiedde.
Ook dit zag de Verlosser. Maar hij was verzwakt en straks zou hij niet eens meer de kracht hebben om vanaf de berg Sitges uit te zien op dat verre eiland. De Verlosser vervloekte zijn apostelen. Verraders en filistijnen! Maar toen keek hij in de spiegel die waarheid sprak, en de spiegel zei: ‘Had het eiland dan niet aan de apostelen gelaten. Was zelf gegaan. Dan was dit bloed nu niet het jouwe geweest.’
En de Verlosser boog zijn hoofd in schaamte.

Door Auke Hulst
www.aukehulst.nl

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: ,

Nog meer blogs van Gastblogger

Lees alle blogs van Gastblogger >

Gastblogger