Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Klassieker muziek

9 november 2015

Tien over half drie zitten we al in de Grote Zaal. Bijtijds van huis gegaan, bij de garderobe was het nog lekker rustig. Op het podium staat de concertvleugel te glimmen naast de nog lege stoeltjes van de orkestleden. Daarachter is ook nog een vak met toeschouwers. Rood en wit (stoelbekleding en hoogbejaarde kapsels) overheersen.

Tien voor drie. Ik kijk weer op mijn telefoon. In de whatsapp-groep ‘Vak 411’ verschijnen nog maar weinig berichten. Volgens een liveblog op internet staat het inderdaad nog 0-0.
De zaal druppelt langzaam vol.

Om drie uur komen de dirigent en de solist onder daverend applaus de trap af. Nog een laatste keer check ik de tussenstand. ‘Je moet ‘m nu echt uitzetten,’ zegt mijn vriendin. ‘Zet ‘m maar op vliegtuigstand, anders ga je toch weer zitten checken.’

Ze heeft gelijk. Ik schakel de telefoon helemaal uit en weet hoe de bemanning van de Apollo 13 zich voelde toen ze achter de maan langs vlogen en het contact met Houston een uur lang onderbroken werd. Maar het is beter zo. Negentig minuten gemoedsrust in plaats van opwinding. Esthetische klanken in plaats van geschreeuw en verwensingen. Een normale hartslag, geen adrenaline in de aderen.

De dirigent klimt op de bok. Verdomd, het is Bas Nijhuis. Hij haalt een fluit uit zijn borstzak, steekt beide armen naar voren en blaast af.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: ,

Nog meer blogs van Hans Hogenkamp

Lees alle blogs van Hans Hogenkamp >

Hans Hogenkamp