Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Sneijder

14 juni 2017

Gisteren zat ik te kijken naar Frankrijk-Engeland, naar het two-shot van Macron en Theresa May waarbij ik me afvroeg in welk deel van de wedstrijd de Franse president tegen May had gefluisterd dat ze best terug mocht komen in de EU. Toen Pogba Cahill door zijn benen speelde? Of toen Mbappé voortdurend te snel was voor Stones en Jones? Maar vooral dacht ik aan Wesley Sneijder. Elke keer als Pogba de bal had en daar iets betoverends mee deed, dacht ik aan Wesley Sneijder. Af en toe demarreerde Pogba en dan dacht ik aan Wesley Sneijder. Pogba zette zijn hele lichaam in om een bal te beschermen en dan dacht ik aan Wesley Sneijder en aan hulpeloosheid. Pogba was de beste man van het veld en ik dacht aan Wesley Sneijder.
Toen Wesley laatst een aardige wedstrijd voetbalde, zijn 131e interland, het was hem gegund, tegen Luxemburgse slagersknechten, tegen geldtellers bij de Banque Havilland SA, tegen de leraren maatschappijleer die met zijn allen het nationale elftal van Luxemburg vormen, zeiden de analisten dat Wesley klaar was voor de interland in het Stade de France op 31 augustus. De waan van de dag had iedereen in zijn greep. De scorebordjournalistiek had nooit betere tijden gekend.
Ik keek gisteravond naar het Franse elftal dat met tien man elf Engelsen overklaste, ik zag Paul Pogba heersen en ik realiseerde me dat Wesley Sneijder op 31 augustus niks te zoeken heeft in het Stade de France. Helemaal niks.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Henk Spaan

Lees alle blogs van Henk Spaan >

Henk Spaan