Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Spelersmakelaar

10 februari 2014

Ik ben spelersmakelaar geworden. Sinds kort, heel kort eigenlijk: sinds gisteren. Ik kom daarop omdat er vandaag op mij is geschoten. In de gemeenschappelijke parkeergarage onder mijn huis. Ik hoorde het schot niet, ik zag alleen het gaatje in de voorruit. Het was vooral ongemakkelijk omdat ik mijn vrouw nog helemaal niets over mijn besluit had verteld.
Ik tuurde in het halfduister van de parkeergarage. Ik verwachtte zo half en half dat ik een gestalte tussen de geparkeerde auto’s zou zijn wegschieten. Of dat ze een nieuw poging zouden wagen.
“Doe het portier dicht,” zei ik tegen mijn vrouw. “Blijf zitten.”
Gisteren heb ik een paar spelers benaderd. Ik ga geen namen noemen, ik heb in niet mis te verstane bewoordingen te horen gekregen dat ik beter bij die spelers uit de buurt kon blijven als mijn leven mij lief was.
“Kijk hier,” zeg ik tegen mijn vrouw en wijs op het kogelgat in de voorruit: het is heel klein, een gaatje eigenlijk maar, zonder knal had het alles kunnen zijn.
Mijn vrouw buigt zich naar voren. “Je hebt een sterretje in je ruit,” zegt ze. “Daar moet je nooit te lang mee blijven doorrijden, dan wordt het steeds groter.”
Je kunt bij die en die blijven, heb ik tegen de betreffende spelers gezegd. Of je kunt bij mij komen. Ik weet dat jullie hier weg willen. Er is veel belangstelling. Jullie moeten niet teveel aan het lijntje van die en die blijven lopen.
Ik heb vandaag besloten om toch maar geen spelersmakelaar te worden. Dat is net zo makkelijk, omdat ik mijn vrouw toch nog niks had verteld. Daarna zijn we naar de garage gereden om het sterretje uit de voorruit te laten halen.

 

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: ,

Nog meer blogs van Herman Koch

Lees alle blogs van Herman Koch >

Herman Koch