Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Balotelli

10 oktober 2013

‘Eerst kwam ik een jochie tegen…’

‘Waar?’

‘We speelden in Nederland bij eh… PSW’

‘PSV? PSV Eindhoven.’

‘Ja, precies. Linksbackie, zo’n guppy weetjewel, en die begint tegen me aan te duwen omdat ik te hard was ingekomen of zo. Hij was zo klein dat ik moest lachen. Maar ik was toch ook wel kwaad. Ik keek naar beneden en zei niks. Dat was genoeg weetjewel. Maar toen dacht ik wel: die corner is van mij.’

‘En?’

‘Ja, goal natuurlijk. Zo haalden we er een gelijkspel uit. Thuis maakten we het af, 4-0 dacht ik.’

‘3-0. AC won met 3-0.’

‘Okee. Kan ook. Maar wat ik wil zeggen: tegen eh Amsterdam…’

‘Ajax?’

‘Ja, Ajax. Er viel een verdediger in, die… soms weet je: zo’n jongen kan het niet, snapt het niet… ik vond het eigenlijk een beetje zielig. Later hoorde ik…’

‘En toen, en toen?’

‘We waren net achter gekomen. Onverdiend, al speelden we niet goed. Maar ik dacht bij die voorzet in de laatste minuut: die is voor mij… Niet de bal hè…’

‘Nee, de man, die verdediger. Dat bedoel je toch?’

‘Ja man. Het ging zo makkelijk. Hij pakte me trouwens nog aan m’n shirt, nou toen was het helemaal kaasie, ik verstrengelde me in z’n benen en viel. Het duurde even maar toen hoorde ik het fluitje: strafschop. Jezus. Nederlanders zijn sukkels man. Achteraf liep ik langs die verdediger, hij werd geïnterviewd, hij had van die grote ogen, weet je, ik vond het gewoon zielig, het ging ook zo makkelijk, tering, wat een losers, Nederlanders.’

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Hugo Borst

Lees alle blogs van Hugo Borst >

Hugo Borst