Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Allemaal dood

6 januari 2011

Een mooie oktobermiddag in 1998. Faas Wilkes wordt 75 jaar. Samen met Hugo Borst heb ik een verjaardagsfeestje voor hem georganiseerd. Aanwezig in de Kuip zijn een paar ouwe makkers van Faas: ex-international Kees Mijnders, oud-Feyenoorder Fred Blankemeijer en mijn vader, oud-Spartaan Piet Verheul. Coen Moulijn komt zijn idool een taart brengen.

Tot mijn vreugde beginnen Faas en mijn vader een dialoog, die iets weg heeft van een zwarte idylle.

Zeg Piet, hoe is het met B.?

-Joh weet je dat niet? Ohhh…die is zo verschrikkelijk aan zijn einde gekomen. Ja, die stak over en werd van opzij door een tram aangereden. Pfff…daar was weinig meer van over…

Jezus man, dat wist ik niet…en K. leeft die eigenlijk nog?

-Die hebben ze bungelend aan een touw gevonden. Zelfmoord. Had zwaar kanker.

Heb jij trouwens nog met M. gespeeld? Die is ook niet al te prettig geëindigd, Piet. Die stond van de zomer op zijn balkon, wijntje in zijn hand, werd duizelig en kukelde naar beneden…

Hypochonder Blankemeijer trekt wit weg. Faas Wilkes heeft het ook in de gaten en informeert – om de conversatie vlot te trekken – gauw naar mijn oom Leo, die samen met mijn vader bij Sparta speelde en in Amerika woont.

Zeg Piet, hoe is-het eigenlijk met je broer…met Leo?

-Prima, Faas. Vorige week is zijn rechter onderbeen geamputeerd. Koudvuur.

Voor Blankemeijer is dit de druppel. Hij komt krakend overeind. Langzaam zien we hem door het glas uit zicht schuifelen. Krommer hebben we hem niet gezien.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Leo Verheul

Lees alle blogs van Leo Verheul >

Leo Verheul