Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

De dappere dodo

15 augustus 2012

Ik schat dat ie zeven was toen ik hem voor het eerst in actie zag. In een voetbalkooi achterin de speeltuin bij ons in Kralingen. Ik wist niet dat hij Robin heette, ging blindelings uit van een Marokkaanse naam. Het jochie met het geweldige linkerbeen sprak namelijk Nederlands op zijn Noord-Afrikaans.

Ik zat in het zonnetje, Paula was vrolijk aan het wipwappen en ik keek mijn ogen uit, zonder te beseffen dat ik genoot van drie toekomstige profs: Said Boutahar, Mounir El Hamdaoui en Robin van Persie met hun maatjes. Op een gegeven moment werd de bal geblokt en schoot met een boog door de lucht een aanpalende tuin in. Een walwisachtige kwam schreeuwend zijn huis uit, Hij had het, toen al, over smerige kut-Marokkaantjes die allemaal naar de hel konden lopen. Voordat Bultrug bij de bal was, sprong één van de ventjes over het hek de tuin in en met de linkervoet – floep-floep – de bal naar de rechter trekkend troefde hij de buurman af op snelheid. De man raakte buiten zinnen van woede en haalde uit voor een doodschop. Maar – floep-floep – opzij sprong het kut-Marokkaantje. De boosaardige vetzak draaide om zijn as . Het kraken van bot was tot op zuid te horen en met een enorme plof stortte het gevaarte op de grond. Daar lag hij dan midden op zijn grasveldje als een dappere dodo, die even was vergeten dat ie niet kon vliegen en hopeloos uit zijn nest pletterde.

“Was jij daar bij?”, schreeuwt Robin twee decennia later.

Was hij het in die tuin?

Van P: “Eerst kijken of het verjaard is…”

Dat is zo.

Van Persie. “En toch was ik het niet.”

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Leo Verheul

Lees alle blogs van Leo Verheul >

Leo Verheul