Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Geeft niet

15 januari 2013

Zaterdagochtend, Buitenveldert. Voor ik de auto start roep ik nog eens ‘sorry!’. Vanaf de achterbank zegt ze: ‘Geeft niet.’

Ik voel me een enorme lul, en start de auto.
Een uur eerder. We spelen tegen meisjes E4. Het is koud, maar omdat we goed spelen merk ik daar langs de lijn niets van.
Bij rust staan we met 1-0 voor.
Dan gaat de keepster van Buitenveldert spelen. In de spits. Meteen krijgen we het moeilijk.
Ik sta naast ons doel (of ik vandaag de keepster wilde coachen). Ik zie het gevaar.
Het wordt al snel 1-1.
De coach roept dat mijn dochter bij de nieuwe spits in de buurt moet blijven. Dat doet ze met overgave, en een tijdje gaat dat goed. Tot de spits aan haar aandacht ontsnapt en vanuit een moeilijke hoek tussen een hoop benen door de bal in de hoek puntert.
‘Je moet haar beter dekken! Verdorie!’ schreeuw ik naar mijn dochter. (Volgens mij gebruikte ik het woord verdomme, maar dat weet ik niet meer helemaal zeker.)
Ze kijkt om met een gezicht dat verraadt dat ze haar vader heeft teleurgesteld. ‘Maar pap…’ Ze slikt woorden in en draait zich om. Ik wil oplossen in het niets. Mijn tong door de tuchtcommissie van de KNVB laten uitrukken. Jammergenoeg komt de scheidsrechter niet naar me toe gerend met een armbandje met daarop het woord Respect.
Waarom kan ik mijn mond niet houden?
We verliezen met 2-1.
Ik loop naar mijn dochter. Ik omarm haar. ‘Sorry dat ik zo riep,’ zeg ik. ‘Sorry, sorry, sorry.’
‘Geeft niet,’ troost mijn dochter me en duwt me dan weg. Ze moet nog een strafschop nemen.
Geeft niet. Het ergste antwoord dat ze kon geven.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Maarten Moll

Lees alle blogs van Maarten Moll >

Maarten Moll