Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Ingooi

9 september 2015

Ik was acht toen ik ging voetballen. Ik kon er nog niet veel van, mijn voeten maakten oorlog met de bal.
Ook met mijn handen presteerde ik vooralsnog ondermaats. Maar op de tweede training leerde ik al een wijze les. We oefenden de ingooi, en trainer Lukassen schreeuwde: ‘Altijd naar voren gooien!’
Of: ‘Naar voren, zeg ik toch? LUI-STE-REN!!!
Of: ‘Hé, lummel, heb je stront in je oren? Naar voren die bal!’
Of: ‘Gooi godverdomme die bal naar voren!’
Als Lukassen iemand de bal naar achteren zag gooien, greep hij in.
Hij wisselde je gerust, of schold je uit waar je moeder bij stond. In de rust kreeg je geen thee.
Zo heeft hij de aanvoerder van het eerste op een zondagmiddag verrot gescholden toen hij de bal naar de rechtsback gooide. Die verloor de bal aan de spits uit Steenderen, die vervolgens scoorde.
‘Hé, eigenwijze klootzak! Wie denk je wel dat je bent?’
Lukassen mocht twee maanden geen trainingen geven.
Later, we waren al wat ouder, kostte een inworp naar achteren je een blad bier. Of een schaal bitterballen. Of beide.
Toen Gregory van der Wiel in de eerste helft van Turkije-Nederland de bal naar achteren gooide, veerde ik op van de bank.
‘Nee, lul! Naar voren!’ schreeuwde ik vertwijfeld. Daley Blind vergat ‘De tweede wet van de ingooi naar achteren’, namelijk dat je de bal onmiddellijk wegpoeiert. Over de sloot, in de tribune, tussen het publiek. Desnoods stopte je de bal onder je shirt. Maar Daley wilde het voetballend oplossen, ook al zo’n misverstand op de velden.
De Turken scoorden, Nederland verloor, en na de wedstrijd wachtte ik tevergeefs op Gregory van de Wiel die me een biertje kwam brengen.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Maarten Moll

Lees alle blogs van Maarten Moll >

Maarten Moll