Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Ideale godenschoonzoon

5 februari 2014

De liefde was er nog steeds, van beide kanten. Jarenlang werd er openlijk geflirt. Gehoopt op een hereniging. Maar nu is het te laat. Cristian Chivu heeft gedwongen door blessureleed zijn loopbaan beëindigd.

Ajax en Chivu komen niet meer bij elkaar. Ik denk ook niet dat ze nog bij elkaar hadden gepast. Ze zijn, zoals dat gaat met geliefden wier wegen scheiden, uit elkaar gegroeid.
Het Roemeense ventje dat in 1999 bij Ajax kwam voetballen, was een speelse pup met een bolle toet. Achttien jaar pas en overenthousiast als hij een bal zag rollen. In drie maanden tijd kreeg hij vier keer rood, maar keek je in zijn ogen, dan wist je: zit geen kwaad in die jongen. Hij werd aanvoerder, Speler van het Jaar, kampioen en volwassen in Amsterdam. Cristian Chivu was de ideale godenschoonzoon. Dacht ik.
Tot ik hem in het blauwzwart van Internazionale tegen Bari zag spelen. Hij droeg een helm, na zijn schedelbreuk. Zo’n Čech-helm. Alleen had Chivu de bandjes onder zijn kin niet aan elkaar geklit. Ze wapperden tegen zijn wangen toen hij mee ten aanval trok. Een schot van Eto’o strandde, waarop de Roemeen vol en geplaatst uithaalde. Hij trof doel. Zijn vuist belandde op de neus van Marco Rossi.
De scheids gaf geen rood; hij had het incident gemist. Chivu had in het geniep toegeslagen.
Bij zijn eerste grote liefde zou hij niet meer terugkeren. En da’s logisch. Ajax gaat aan de hand van Cruijff voor jong en goedkoop en voor talenten uit eigen jeugd, die louter rode kaarten pakken zoals Chivu dat overkwam toen hij nog de ideale godenschoonzoon was.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Martijn Reinink

Lees alle blogs van Martijn Reinink >

Martijn Reinink