Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Dikke Deur

7 februari 2011

De eerste bekendere Nederlander die ik ontmoette was Willy Ruis. Hij speelde iedere avond de rol van Dikke Deur in de afleveringen van Pipo de Clown. Wij waren zeven jaar oud en keken altijd. Pipo werd gespeeld door Cor Witschge, oom van de latere voetballers. Mamaloe was de eerste vrouw waar wij verliefd op werden.

Willy Ruis woonde in een galerijflat op de Karel Doormanlaan in Hilversum en zijn achterbalkon keek uit op een grasveld.
Daar voetbalden wij.
De zoon van Willy was keeper. Niet zo’n beste. Bennie heette hij. Bennie wilde graag met ons meedoen. Wij hielden dat af.
Op een dag wandelde de Dikke Deur met zijn zoon aan de hand het veld op. Of zijn zoon mocht meespelen?
Natuurlijk mocht dat. Waarom niet?
Erg dapper waren we niet.
De Dikke Deur bleef kijken.
Hij posteerde zich achter het jassen-doeltje van zijn zoon. Buik vooruit. Daar stond dus de boze man die onze Pipo avond na avond het bloed onder de nagels vandaan treiterde.
Gek vonden we dat.
Zo eng als op televisie was hij niet, maar helemaal gerust waren we er ook niet op.
Het zal na een minuut of tien zijn dat mijn beste vriend Duco een hard schot op Bennie afvuurde. Strak in de hoek. Toen was daar het wonder. Hoe hij het deed deed-ie het, Bennie dook als een kat de hoek in en tikte bal buiten de jassen.
Wij keken in verbijstering naar de keeper die met een glimlach opkrabbelde.
En toen riep zijn vader, handen hoog geheven, plotseling keihard: Pipo Koeien! Pipo Koeien! Pipo Koeien!
Binnen twee minuten waren we allemaal thuis.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Nog meer blogs van Matthijs van Nieuwkerk

Lees alle blogs van Matthijs van Nieuwkerk >

Matthijs van Nieuwkerk