Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Fritz

24 maart 2011

Opeens had ik Fritz Korbach weer aan de lijn. Dat deed me goed, want Fritz is ziek. Hij onderging onlangs een tien uur durende operatie.

Een jaar of twaalf geleden ontmoetten we elkaar voor het eerst. Die middag reden we door Doetinchem. Ik stuurde, Fritz sprak. Dat was een prima rolverdeling, want de trainer bleek een geheel eigen vocabulaire te hebben. Ik kon daar uren naar luisteren.

We passeerden stadion De Vijverberg. Een paar weken eerder was Fritz Korbach daar ontslagen. In de bijrijderstoel begon hij te vloeken. ‘Witte zakdoekjes op de tribune vind ik niet erg’, zei Fritz, terwijl hij zijn walmende sigaar met gestrekte arm buiten boord hield, ‘maar die strontboeren zaten godverredomme met hele keukenrollen naar me te zwaaien.’

Fritz Korbach bleek een rare man. Hij deed en zei allemaal dingen die helemaal niet konden, met als enige gevolg dat ik steeds meer een zwak voor hem begon te krijgen. Jammer dat daarna zijn trainersloopbaan zo snel voorbij was. In plaats van op het veld, was hij voortaan thuis, waar hij zich voornamelijk verveelde. Maar wel altijd in vol ornaat, dus in kostuum zonder sokken, met leesbril in het haar en fijne sigaar in de hand, de regenjas ook standaard binnen handbereik. Fritz Korbach was de laatste jaren een vrijwillig soldaat die ook in vredestijd zijn uniform droeg, gewoon voor het geval dàt.

Ik hoop maar dat hij weer snel zijn oude, onaangepaste zelf is.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Michel van Egmond