Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

In het Café van Joop van Maurik

30 september 2011

‘Ik zal je vertellen, ik speelde tegen De Volewijckers. Hadden ze me net geopereerd aan mijn knie. Meniscus, weet je niet? Opgelopen bij een ingooi, trouwens. Maar goed. Ik sta voor de wedstrijd in het gangetje bij de kleedkamers. Komt er zo’n gozer van de tegenpartij op me af. Richelman heette die. Tiggelman, Richelmans…Ik weet het niet precies meer.

Oh, wacht effe. Wat? Een pen? Ja, achter de bar. Pak ‘m zelf effe, jochie. Ik zit hier even te praten….Waar was ik nou gebleven? Oh ja, dus die gozer zegt opeens tegen mij. ‘Hoe is het met je knie, Joop?’ Ik zeg: ‘Goed.’ Hij zegt: ‘Het was toch je linker?’ Ik zeg: ‘Ja.’ Hij zegt: ‘Nou, dan heb ik een onprettige mededeling voor je.’ Ik zeg:’Wat dan?’Hij zegt: ‘Als ik straks klaar ben met jou, dan kun je ook voor die rechter naar het ziekenhuis.’ Ik zeg: ‘Oh ja?’ En wij dat veld op. …Oh, wacht effe. Dag Jantje! Ja, tot morgen, jochie…Nou, een lang verhaal kort: binnen een kwartier stond er een ziekenwagen op het veld. Ik gaf hem een tràp, jongen. Echt zo, vol op zijn kuit. En zijn knie was ook behoorlijk uit het fatsoen. Ja, dat deed ik bewust hoor. Ik bedoel: met dat soort praatjes moeten ze bij mij niet aankomen. Dan kunnen ze er gelijk een krijgen. Tegen De Graafschap stond er ook zo eentje de hele tijd tegen mijn achillespezen te trappen. Die heb ik toch een knal voor zijn plaat gegeven. Bèng. Wacht effe, er wil iemand afrekenen. Ja jochie, ik kom eraan! Maar goed: járen later ga ik met de jongens van FC Utrecht naar Gran Canaria. Ik zeg tegen de vrouw: pak jij de koffers uit, dan ga ik de boel vast verkennen. Ik lopen. Ligt er een gozer bij het zwembad. ‘Ha, Joop!’, roept ie. Heel amicaal, weet je niet? Ik zeg: ‘Hoi.’ Ja, weet ik veel wie dat is? Bleek het die Richelmans, Tiggelman ofzoiets te zijn. Ik zeg: Weet je het nog, wat je toen tegen me gezegd hebt? Nou, hij wist het nog hoor. Zijn knie leek wel een legpuzzel, je kon de littekens zien zitten. Wil je nog iets drinken trouwens? Ja? Ik ben zo terug, hoor. Dan vertel ik over die keer dat ik bij die kleine Jantje Notermans zijn oor er bijna aftrok. Maar die vroeg er ook echt om.’

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus
Michel van Egmond