Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Oude voetballers

22 februari 2011

Soms vloeien er tranen. Zoals bij Jan Bouman, toen hij vertelde over zijn belangrijke doelpunt tegen Zwolsche Boys en hoe die middag zijn moeder bij het juichen in elkaar was gezakt van emotie. Vier dagen later was ze overleden. Vandaar dat we in het flatje van de oude midvoor een tijdje zwijgend naar z’n antieke klok luisterden.

Leuker is het, wanneer ze iets gaan voordoen. Guus Haak, die op een donderdagochtend in zijn Zoetermeerse doorzonwoning de keukentafel even aan de kant schoof en uitbeeldde hoe dat precies ging in 1963, toen hij tegen Brazilië de bal met zijn hak terugspeelde op Eddy Pieters Graafland. En hoe de grote Pelé zèlf voor hem had geapplaudisseerd.
Of Willy Dullens, die in Sittard naar het puntje van zijn tuinstoel wipte, langzaam zijn broekspijp omhoog trok en toen één van de beroemdste rechterknieën uit de Nederlandse voetbalgeschiedenis voor me onthulde. Even later gleed zijn wijsvinger over het vlees zoals die van een veldmaarschalk over een landkaart. Hij noemde de volgorde van de littekens en klopte zachtjes op het gewricht. ‘Hoor je dat?’, zei hij. ‘Dat geluid?’ Ik bracht mijn oor wat meer naar zijn knie. Doffe tikken. ‘Geen knieschijf meer’, zei Willy. Daarna ging hij koffie zetten.
Nee, oude voetballers, ik kom graag bij ze thuis.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog:

Michel van Egmond