Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Suurbier kostte ons de wereldtitel

31 december 2013

Vorige week belde een oude vriend om gelukkig nieuwjaar te wensen. Hij is een gepensioneerd sportjournalist. We spraken over Ernst Happel. Dat doen we altijd. Happel en hij trokken in de jaren zestig en zeventig constant met elkaar op. Daarna hadden we het over Kerst, Feyenoord, Sanoma, Art Blakey and the Jazz Messengers, Johan Derksen, geld, Britse meisjes op vakantie, boeken, Joris Mathijsen, Charlie Parker, nog een tijdje over Johan Derksen en toen uiteindelijk over Wim Suurbier.

‘Wanneer Ernst en ik in zijn auto op weg waren om de komende Europa Cup tegenstander van Feyenoord te bekijken, spraken we altijd uren over voetbal’, zei mijn vriend. ‘Daardoor kon ik zijn wissels doorgaans wel goed volgen. Op één na. Die van Wim Suurbier in de WK-finale van 1978. Daar begreep ik niets van.’
In de 73ste minuut, en bij een stand van 1-0 in het voordeel van Argentinië, haalde Ernst Happel destijds in Buenos Aires de Feyenoorder Wim Jansen van het veld. Hij bracht er Wim Suurbier van FC Metz voor in de plaats. Een middenvelder voor een verdediger: het leek een onlogische wissel onder die omstandigheden.
‘Ik heb Happel daar naar gevraagd’, zei mijn vriend 35 jaar later aan de telefoon.
-En?
‘Eerst murmelde hij maar wat. Maar een maand later vroeg ik het weer. Toen hoorde ik het. Happel wist dat het de zestigste en laatste interland van Suurbier zou zijn. Hij vond het lullig om hem dan op de bank te laten zitten.’
-Pardon?
‘Ja. Zo veel respect had Happel voor de voetballer Suurbier.’
-Dus als het niet toevallig Suurbiers laatste interland was, had Happel hem niet ingebracht?
‘Waarschijnlijk niet.’
-En dan hadden we misschien wel gewonnen?
‘Is mogelijk natuurlijk.’
-Dus eigenlijk heeft niet Rensenbrink, maar Suurbier ons de titel gekost?
‘Zo zou je het kunnen zeggen.’
-Nou, lekker dan.
‘Ja…Nou ja, hoe dan ook: alvast gelukkig nieuwjaar, jongen!’
-Ja. Jij ook.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: ,

Michel van Egmond