Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Winnie the Pooh

27 september 2012

De eerste keer dat ik Ronaldo in levenden lijve zag was in Eindhoven, bij zijn presentatie als PSV’er. Hij was toen zeventien jaar. Net als zijn voorganger Romário sliste hij een beetje. Ook was hij minstens een half uur te laat voor zijn eigen persconferentie. Het leken me toen al uitstekende voortekenen.

Jaren later bracht een nogal merkwaardige samenloop van omstandigheden mij halverwege de UEFA Cup-wedstrijd Feyenoord-Internazionale langs de rand van het speelveld. Het was een intense belevenis. Ik herinner me dat iemand zo onverstandig was om heel hard tegen Materazzi op te botsen. Ik stond er maar een paar meter vandaan. Het klonk als een verkeersongeluk.
Die avond zag ik ook Ronaldo weer. Een keer of vijf sprintte hij vlak voor mijn neus de diepte in. Je moest goed opletten om het te zien, want het ging allemaal razendsnel. Het was net alsof de TGV voorbij kwam. Het waren de jaren waarin cartoonisten hem in de Braziliaanse sportkranten nog standaard als een bliksemschicht of een straaljager tekenden.
Deze week zag ik Ronaldo weer eens terug. Het was op een internetfilmpje, een aankondiging van een dieetshow waarin hij de hoofdpersoon is. De man die in 2002 nog als een raket door de Kuip sprintte, had nu het formaat aangenomen van een bankkluis. Ze noemden hem nog steeds O Fenômeno, maar Winnie the Pooh was misschien een betere bijnaam geweest.
Ronaldo weegt 118 kilo. Je zag hem in zijn zwembroek plaatsnemen in een soort ruimtecapsule waarin hij werd doorgemeten. Op zijn hoofd zat een badmuts. Net als iedereen moest ik daar eventjes heel erg om lachen. Dat kwam vooral door het tragikomische gezicht dat de ex-voetballer er bij trok.
En toch: ik heb altijd graag naar Ronaldo gekeken, maar dit had ik allemaal liever niet gezien.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: ,

Michel van Egmond