Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Toen Gijp een gijpje was

22 juni 2012

Vroeger, jongens en meisjes, was Gijp heel timide bij VI. Hij keek angstig heen en weer. Durfde Johan Derksen niet eens aan te kijken. Hield onmiddellijk zijn mond als die dreigde te gaan spreken. Scheet in zijn broek net zo gecoiffeerd te worden door de hoofdredacteur als Hans Kraay sr en jr en Barbara Barend. Maar Gijp groeide.

Daarna kreeg je de periode van het fragment van de week. Dat Gijp alles twee keer mocht zeggen. Let op: dit wordt lachen. Dan het fragment. Was dit lachen of niet? Dan nog een keer. Let op: dit wordt weer lachen. Weer het fragment. Was dit lachen of niet? Ik wilde wel graag dubbel liggen, maar niet dubbel dubbel. Als een oude man in een café twee keer dezelfde mop vertelt, ga je toch een paar stoelen verder zitten? Maar Gijp werd populair en durfde steeds meer. Een paar maanden later brak de volgende fase aan. Johan Derksen zette zijn brilletje op om het nieuws voor te lezen. Vindt iedereen een serieus moment. Derksen zelf ook, want zijn stem wordt dan ineens een stukje plechtiger. Begon Gijp daar ineens ook door heen te kletsen. Johan keek verstoord op. Populair is goed. Maar ging dit wel de goede kant op? Toen kreeg je de donkere periode. Gijp lag op de bank en zocht zingeving. Die heeft hij gevonden, al dan niet met chemische hulp. Nu zijn alle remmen los. Manisch gekakel. Iedereen onderbreken. Nooit meer tegengesproken willen worden. Zelfeuforie. Als Boskamp hem niet op de schouder slaat, doet hij het zelf wel. Zouden de doktoren het zo bedoeld hebben?

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: , ,

Nog meer blogs van Nico Kroese

Lees alle blogs van Nico Kroese >

Nico Kroese