Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

De Chick

23 augustus 2011

Voor het geval het u was ontgaan: ik heb deze maand het grote Playboy-verhaal geschreven.

En nu zit ik thuis op de deurmat te wachten tot het bewijsexemplaar door de brievenbus wordt geschoven. Erotisch momentje!

Maar hij komt niet, en de maand is al bijna weer om.

Het doet mij denken aan de posterijen van mijn jeugd, waar ik werk had gevonden dankzij onze trainer, die in het dagelijks leven hoofdbesteller was. Ergens in de rayons die door ons bestreken werden, woonde een abonnee van de Chick. Iedere postbesteller kende zijn adres. Om privacyredenen zal ik het hier niet noemen.

Als het weer zover was, werd het nieuwe nummer onder gejuich uit de bak gevist. Koffiekopjes werden neergezet, rouw- en vakantiekaarten terug in de bakken gekwakt en binnen de kortste keren stonden de verzamelde postbodes met zijn allen tegen de gelukkige sorteerder op te rijen.

Het was nog in de grote tijd van het schaamhaar dat met zwarte balkjes moest worden afgeplakt, maar tevergeefs, het groeide er gewoon onderdoor, zodat je het bleef zien, waar je ook keek. Het waren angstwekkende plaatjes, herinner ik mij, want ik moest meekijken van onze trainer. Ik was toch geen homo? Nee, dat was ik niet. Om tactische redenen stond ik dus braaf mee te genieten van de opengesperde, grijnzende vleesmonden die in close up stonden afgebeeld en waar de postbodes stuk voor stuk het fijne van schenen te weten.

Soms nam iemand de Chick gewoon mee naar huis, om alles nog eens rustig na te lezen. Elke keer werd hij zo goed als het ging weer teruggefrommeld in zijn verpakking. Maar bezorgd werd hij bij mijn weten nooit.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: ,

Nog meer blogs van P. F. Thomése

Lees alle blogs van P. F. Thomése >

P. F. Thomése