Hard gras

https://www.hardgras.nl

Delen op Google Plus Delen op Facebook Delen op Twitter

Saudade

14 januari 2011

De hele buurt is in mineur. De achtjarige ster van ons veldje is met zijn familie naar naar Brazilië geremigreerd. Zo mooi als we van de zomer het WK naspeelden, mijn zoontje Frederik, die zeven is, en ik tegen Caio (spreek uit: kajoe) en zijn vader Joost zullen we het niet gauw meer meemaken. Saudade om onze Braziliaanse voetbalvriend.

Vlak voor de wedstrijden, tussen de wedstrijden door en soms tijdens de wedstrijden op tv keken we of ze er waren. En als dat zo was, betraden we het heilige gras van ons buurtveldje. Wij meestal als Nederland, maar soms, als mijn zoontje daar zin in had, als Engeland of Spanje, maar Caio en zijn vader altijd als Brazilië. De jongen steevast in het groengeel van de goddelijke kanaries, iets anders trok hij niet aan.
Mijn zoon is hockeyer, een sport die overigens ouder is dan voetbal. Hij is het van nature, hij heeft iets nodig tussen hem en de anderen, en een stick is tenminste iets.
Caio niet, die is van water, die stroomt met het spel mee, hij draaft en draait en alles wordt rond als een bal.
Toch verloren wij niet altijd, vaak wonnen we door wat ik de hockeymentaliteit zo willen noemen. Een hockeyer ziet de bal waar een voetballer niets ziet. Mijn zoon is een dromer, ik ben dat ook. Samen dromen wij de wedstrijd die wordt gespeeld. Wij zien de bal waar niemand hem ziet. Goooooooaaaaalllllll!!!!!!!!!
Obrigado, Caio.

Delen op Twitter Delen op Facebook Delen op Google Plus

Tags voor deze blog: ,

Nog meer blogs van P. F. Thomése

Lees alle blogs van P. F. Thomése >

P. F. Thomése